Χρώματα!

Μη φοβηθείς το κύμα στην άκρη της αμμουδιάς ν'αγγίξεις,
Άπλωσε το χέρι σου, κ σαν παιδί με το δελφίνι για να παίξεις, στα λαμπερα χρώματα της αυγής..

Άκου το κύμα πως σκάει.. Εκεί.. στην άκρη που πατάς..
Μη φοβηθείς απάνω της να γράψεις... πόσο πολύ τον αγαπάς...

Δες το δελφίνι παιχνίδια με το νερό που κάνει.... σου γνεφει κοντά του για να πας..
Βόλτα στη ράχη του.. να σε πάει.... πάνω στον αφρό της θάλασσας να πετάς...

Μη το φοβάσαι το κύμα, με δύναμη στα βράχια όταν χτυπά... Έχεις τον φύλακα αγγελο κοντά σου... Μόνο δείξε του πόσο τον αγαπάς....

Σαν έρθει η δύση να μη φύγεις... μείνε για λίγο ακόμα εκεί.... Να δεις τον ήλιο, στην άκρη της θάλασσας να σβήνει.... Με χρώματα που ποτέ ξανά δεν έχεις δει.....

Συγνώμη!

Στην χθεσινή μου ανάρτηση έγραψα....πως γυρνάω τα blog κ τα διαβάζω κ έτσι γράφω στίχους κ κείμενα τα οποία τα προβάλω μέσα από το δικό μου....
Ήταν καθαρά ένα λογοπαίγνιο (αν γράφετε έτσι) μόνο κ μόνο για να δέσει ο στίχος σ'αυτό που ήθελα να γράψω... Ορισμένοι από εσάς το θεώρησαν προσβολή αυτό... Δεν είχα καμία τέτοια πρόθεση, κ σας ζητώ ταπεινά συγνώμη... Ήταν τιμή μου που επισκεφτηκατε το ιστολογιο μου κ αφησατε κάποιο σχόλιο... Σας ευχαριστώ όσοι με φιλοξενήσατε στο δικό σας... Το ιστολογιο αυτό ήταν μόνο κ μόνο να γράφω κάποιες σκέψεις μου... Κ μετά να της μεταφέρω στο χαρτί... Ήταν ένας τρόπος έκφρασης μιας κ μου αρέσει να εκφραζόμαι με τον στίχο.... Που ορισμένες φορές είναι χιουμοριστικός κ αλλωτε είναι κ πρόστυχος....
Για άλλη μια φορά σας ευχαριστώ... Κ σας ζητώ συγνώμη σε όσους από εσάς θεωρήσατε ότι σας προσέβαλα με την προηγούμενη ανάρτηση μου... Ίσως να μην υπήρχε λόγος για την συγκεκριμένη ανάρτηση... Αλλά θεωρώ πως ήταν υποχρέωση μου προς όλους εσάς που επισκεφτηκατε το ιστολογιο μου...

Θέλει κ τίλτο τώρα?

Γυρνάω τα blog κ τα διαβάζω κ οποίες λέξεις μ'αρέσουν της βάζω στην άκρη κ μετά στίχους κ κείμενα αραδίαζω...

Κάποτε θα γράψω κ τραγούδι κ θα καεί το πελεκουδι.. Θα είναι ότι εχω πάρει απ'τα δικά σας..τα ωραία ιστολογια σας..

Δεν ξέρω όμως ποιος θα το τραγουδήσει, δεν θέλω όμως ο Καρβελας κ η Βίσση... Θέλω να είναι παιδί καινούριο, όταν του έρθει το αυγό το κλουβιο...

Να είναι ραπ η μουσική που θα το ντύσει, κ τα μάτια να τρέχουν απ'τα γέλια Σα το νερό
απ'τη βρύση...
Τώρα θα μου πείτε τη κάθομαι κ γράφω, δεν φταίω που μπήκατε..με δική σας ευθύνη είναι... Το γράφω παρά κάτω...

Τη τό'θελα κ εγώ, απ'το κινητό να φτιάξω ιστολογιο.. Αφού pc δεν εχω...τη κάνω εδώ το όργιο?
Δέκα ώρες να κάνω μια ανάρτηση, το πάσχα αυτό ήρθε κ πέρασε κ με βρήκε να τη παλεύω ακόμα η άλλη ανάσταση...

Δεν φταίω εγώ αν δεν υπάρχουν ανάμεσα κενά...εγώ αφήνω αλλά το κουνητο όταν κάνω την ανάρτηση... Αυτό μου κάνει νερά...

Ουφ! Βαρέθηκα να γράφω, πρέπει να σταματήσω... Αλλά δεν ξέρω πως, αυτή τη μαλακία να τη κλείσω...
Είναι μη κάνω την αρχή.. Αλλά το τέλος δεν το ξέρω..
Γι'αυτό τ'αφήνω κ εγώ στη μέση... Δεν μπορώ άλλο να υποφέρω....

Κ υπέφερω.. Κ δεν παω με άλλη...επ... Αυτό είναι κλεμενο.. Ασ'το κατ....

Κάπου εδώ λοιπόν σταματάω γιατί δεν ξέρω πόσες ντομάτες στα μούτρα θα φάω....

Βοήθεια μας.....


Υ.Γ.η ανάρτηση αυτή θα αυτοκαταστραφή εντός ολίγου...

!!!

Ο θεός να σου δίνει τη γαλήνη να δέχεσαι τα πράγματα που μπορείς ν'αλλάξεις.... Το κουράγιο ν'αλλάζεις αυτα που μπορείς...... Κ τη σοφία να αναγνωρίζεις τη διαφορά...!!

3/06/01

Σιωπή!

Ένα ταξίδι θα σε παω...
Μα που θα με πας μου έγνεψες.... Κλεισε τα μάτια κ απολαύσετο.... Απόλαυσε τη σιωπή κ το θρόισμα των φύλων στην απόλυτη αυτή ησυχία... Ένα πολύ απαλό αεράκι σαν πέπλο αραχνο-ύφαντο που έχει σκεπάσει αυτή τη νύχτα... Μη φοβάσαι να ακολουθήσεις τη σιωπή.. Έχει να σου πει πολλά, κ να σου μάθει...

Ακούω τα πουλιά που τραγουδούν σιγά, κ το κύμα που απαλά χαϊδεύει την αμμουδιά κ ο φόβος με κυριεύει μου λες με τρεμαμένη φωνή.....γιατί όλα αυτα συμβαίνουν μακριά....
Μη φοβάσαι να ακούσεις τη σιωπή, αυτή είναι η δύναμη των αισθήσεων στην απόλυτη ησυχία κ ηρεμία της νύχτας... Άφησε το μυαλό να σε ταξιδέψει, να σε βγάλει έξω απ'το όνειρο κ να ζήσεις τη μαγεία που σου προκαλεί.. Μη φοβάσαι... Έλα! Δώσε μου το χέρι σου να περπατήσουμε στο κύμμα που ακούς... Να τρέξουμε, να γελάσουμε, έξω από το όνειρο.... Άνοιξε τα μάτια κ κοίταξε γύρω σου.. Είναι η θάλασσα που άκουγες, μα ήταν μακριά κ τώρα είναι δίπλα σου.. βλέπεις? Είναι εδώ... Κανε το ταξίδι σου κ μη φοβάσαι τη σιωπή... Απόλαυσε αυτα που σου δίνει... Κ την επόμενη φορά το ταξίδι θα το κάνεις μόνη για να νοιώσεις σ'όλο το μεγαλείο αυτό που θα σου προσφέρει... Άσε της αισθήσεις να σε οδηγήσουν σ'ένα κόσμο μαγικό!
Σ'έναν κόσμο που την κάθε φορά θά'ναι διαφορετικός... Κ θα είναι μόνο για σένα....!

Απλά.χωρίς τίτλο.

Μου άπλωσες το χέρι να σε κρατήσω κ ορκίστηκα ποτέ δε θα σ'αφήσω... Του Μαγιου λουλούδια θα διαλέξω στεφάνι στα μαλλιά σου για να πλέξω... Τ'αρρώματα του καλοκαιριού για να μυρίζεις κ την ευωδια στα πέρατα να τη σκορπίζεις.. Της ανοιξης τα χρώματα απλώνονται μπροστά σου έτσι όπως τά'δες τη νύχτα στα όνειρα σου.... το καλοκαίρι σαν ερθεί να το καλωσορίσεις κ της ανοιξης της ευωδιές να του της χαρισεις.... Στα μάτια σου τα δάκρυα θά'ναι ουράνιο τόξο σαν το χτυπά ο ήλιος... Μη κλαις από πόνο μα..από χαρά γιατί βγήκε απ'τα όνειρα κ είναι δίπλα σου, κοντά σου... Σου άπλωσα το χέρι με κρατήσες σφιχτά μαζί προχωρήσαμε.... Μαζί παντοτινά.... Το γαλάζιο τ'ουρανού που λάμπει όλη μέρα..έτσι να'ναι τα όνειρα σου απο 'δω κ πέρα....