Ένα τρένο η ζωή που ταξιδεύει στις ράγες μέχρι να βρει τον κατάλληλο προορισμό κ ν'άραξει... Η πιο ευτυχισμένη στιγμή του καθενός είναι όταν φέρνει στη ζωή κ σ'αυτόν τον κόσμο μια νέα ζωή! Έτσι ήταν κ η στιγμή που ήρθες στο κόσμο μας εσυ! Πόση χαρά έδωσες στους γονείς σου! Κ πόση χαρά δίνεις στους γύρω σου! Στους ανθρώπους που σ'αγαπούν... Της καλύτερες ευχές μου γι'αυτην την ημέρα! Την ημέρα των γενεθλίων σου! Κάθε ευτυχία στη ζωή σου! Κ πάντα με ένα μεγάλο χαμόγελο στα χείλη σου! Να τα εκατοστήσεις!! Χρόνια σου πολλά!!

Σκέψεις?

Χωρίς κάτι το ιδιαίτερο να γράψω....απλά... Το τηλ στο χέρι κ το μυαλό να γυρνάει σε πολλά... Νοσταλια για κάποια που πέρασαν... Μελαγχολία που δεν έγιναν.. Σκέψεις για το τώρα, που είναι άδειο. Που θέλω να κάνω πολλά αλλά δεν υπάρχει η δυνατότητα...
Να πάρω τ'αμάξι κ να φύγω.. Σ'ένα βουνό.. Ψηλά.. Κ ν'αγναντευω από'κει τη θάλασσα κ όλη τη περιοχή γύρω... Να νοιώσω την ηρεμία.. Κ το απόλυτο κενό. Να αδειάσει τελείως το μυαλό μου απ'όλα... Να βλέπω τη θάλασσα από μακριά κ να απλώσω το χέρι να την αγγίξω...να νοιώσω την αλμύρα της...να ταξιδέψω με το κάθε μικρό της κύμα... Να αφεθώ να με οδηγήσει όπου αυτή θέλει... Δυστυχώς είναι μια σκέψη που δεν θα γίνει πράξη... Όπως κ πολλές άλλες... Σκέψεις πολλές κ διάφορες,τρελές... Που το μόνο που θα γίνει πράξη είναι να σπάσει το κεφάλι μου.. Πόσο θα θελα να έκλεινα τα μάτια κ όταν τ'άνοιγα να έχουν αλλάξει κάποια πράγματα.. Αλλά αυτα γίνονται μόνο στα παραμύθια.. Γι'αυτό λοιπόν παω στο δικό μου παραμύθι να ζήσω...μακριά από ένα κόσμο με ψέμα, υποκρισία κ δήθεν... Σκέψεις σκέψεις σκέψεις....

Κενό.

Ένα τηλ στο χέρι κ διάφορες σκέψεις στο μυαλό.. Κ προσπαθώντας να της αποτυπώσω... Ποτέ δεν ήμουν καλός στην έκθεση κ έτσι δύσκολα να κάνω την αρχή.. Θα προσπαθήσω...
Σκέφτομαι τι εχω κάνει μέχρι τώρα στη ζωή μου... Η μόνη απάντηση είναι μια: ΤΙΠΟΤΑ! Απλά...κοροϊδεύω τον εαυτό μου...κ κάποιες φορές κ άλλους γύρω μου.. Από μικρός πάντα με όνειρα όπως όλοι.. Που κανένα δεν πραγματοποιήθηκε, κ ούτε προκείτε.. Αυτή είναι η ζωή μου...
Προσπαθώ να βρω δουλειά, αλλά μάταια.. Στην ηλικία των 40 δύσκολα βρίσκει κάποιος... Όλο στο περίμενε.. Πας σε ραντεβού-συνέντευξη, κ μόλις σε αντικρύζουν καταλαβαίνεις κ την απάντηση ασχέτως αν ρωτούν τα στοιχεία... Γιατί ακόμα κ σε μια δουλειά χρειάζεται κ η εμφάνιση.. Κ σ'αυτή δυστυχώς υστέρω... Όλα γύρω από μια εμφάνιση.. Γιατί ρε φίλε? Το να με πάρεις κ είμαι αποθηκάριος θα χαλάσω το image της αποθήκης? Ρατσισμός ακόμα κ σ'αυτό... Δουλειά ζητάω, όχι να γίνω μοντέλο. Δεν ξέρω που θα πάει αυτή η κατάσταση κ το αποτέλεσμα της... Αναρωτιέμε σε τη κοινωνία ζούμε.. Λύση δεν υπάρχει.... Πολλές σκέψεις απ'το μυαλό... Κ πάντα άσχημες... Μερικές σκέψεις-όνειρα που δε θα γίνουν ποτέ... Όπως δεν θα γίνει τίποτα σε θέμα δουλειάς...

Πλησιάζουν χριστούγεννα κ αυτό το κάνει ακόμα χειρότερα.. Πιανω τον εαυτό μου να σκέφτεται αυτούς που κοιμούνται σ'ένα παγκάκι... Κ λέω ποια η διαφορά με μένα.. Επειδή κοιμάμαι σ'ένα κρεβάτι κ εχω ένα πιάτο φαΐ? Κ λοιπόν? Η ζωή από'κει πέρα είναι το ίδιο μ'αυτούς... Κανένα νόημα.. Καλύτερα να ήμουν εκεί...μαζί μ'αυτούς.. Κ το σκέφτομαι έντονα να το κάνω... Η απόγνωση οδηγεί σε ακραίες καταστάσεις.. Κ όλα ξεκινούν από το θέμα δουλειά... Κ από τον ρατσισμό προς τους άσχημους.. Στην υγειά των ωραίων...