Όνειρο

Σαν όνειρο που ζω μεσ'το σκοτάδι, σαν όνειρο που φοβάμαι της αυγής το χάδι.. Εκεί που ζω είμαι μονάχος όπως αλύπητα απ'το κύμα χτυπιέται ο βράχος.. Σαν έρθει η αυγή το όνειρο θα σβήσει, παντού η μοναξιά ο ήλιος της ακτίνες του θα δύση.. Όνειρο που φεύγει από κάθε σκέψη.. είναι η μοναξιά απέραντη κ ποιος θα την αντέξει...

Φεγγάρι!

Το φεγγάρι σα θωρώ τα μάτια μου δακρύζουν..τα λόγια μαχαιριά που τη καρδιά τη σκίζουν.. Ολόγιομο κ αν είναι κ απλώνει τη χαρά του..μια θέση έχει κ για μένα στη σκοτεινή πλευρά του.. Ν'απλώσω να κλεψω λίγο απ'το φως του.. Στεφάνι στα μαλια να στο φορέσω.. Κ ότι ζητήσει απόψε ο έρωτας μωρό μου...δώστου... Αντανακλά το φως στη θάλασσα..το κύμα αγριεύει.. Κ μέσα απ'τα μάτια σου το σύμπαν όλο... Γαληνεύει!

Ζωή!

Αναρωτιόμουν πολλές φορές τελικά τη είναι ζωή...κ το νόημα της... Σήμερα τελικά ανακάλυψα το νόημα της ζωής...τελικά ήμαστε ένα τίποτα.. Όταν χάνουμε έναν άνθρωπο μας νοιώθουμε ένα παράξενο συναίσθημα, που δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε..